මානව සංහතියේ පැවැත්ම ඔවුන් තුල පවත්නා මතක
ශක්තිය මත රදා පවතින බව පැවසීම මුසාවක් නොවෙයි. සමස්ත ලෝකයේම අවධානය දිනාගත් විද්වතුන්ගේ
කල්පනා ශක්තිය ඉතාමත් තියුණු බව බහුතරක් දෙනා අවිවාදයෙන් පිළිගන්නා සත්යයක්. නමුත්
ඔවුන්ට සිදුවූ අමතක වීම් හා ඔවුන් කරන ලද ඇතම් ක්රියාවන් ඔවුගේ දැනීමේ තරම දෙස
බලන විට පුදුම එලවන සුළුයි.


“ තමුසෙලාගේ වැඩවල කිසිම තේරුමක් නෑ. බලනවා මගේ
කබායේ සාක්කු වලට කවුදෝ වැරදීමකින් අත්මේස් දෙකක් දමලා.”
අයින්ස්ටයින් ඇද සිටි කබායේ උස මහත සහ අත්වල දිග
දැක සිදුවූ දේ වටහා ගත් කළමනාකරු අයින්ස්ටයින්ට සිදුව ඇති දේ පිළිබද පැහැදිලි කර
දුන්නේ ඉතාමත් අපහසුවෙන්.

“මහත්මයා
ඔය පුටුව පස්සට ඇදල වැඩිවුනා නම් රස්නය අඩු වෙනවනේ.” ඔහු වෙත පැමිණි සේවකයා පැවසුවා.
“හැබෑ නේන්නම් මට ඒක කල්පනා වුනේ නෑ නේ.” නිවුටන් පිළිතුරු දුන්නා.
18 වන සියවසේ ජිවත් වූ ප්රංශ ජාතික තෘණ විද්යාඥයකු
වූ ගැයිලොම් ෆෑන්ක් කොයිස් ද අමතක වීමේ රෝගයෙන් පෙලෙන්නෙක් වුණා. ඔහුගේ මේ රෝගයෙන්
බලවත්ම කරදරය වුණේ ඔහුගෙන් ඉගෙනගත් සිසුන්ටයි. ගැයිලොම් පන්තියේ උගන්වමින් සිටින
අතරතුර තම ඇදුම් එකිනෙක ගලවා ඉවත දමනවා. එවන් අවස්ථාවන්හිදී “ ඔබ සිටින්නේ ඔබේ
නිදන කාමරය තුළ නෙවෙයි.” කියමින් ඔහුට මතක්කර දිමට සිසුන්ට සිදු වුණා.
මතක ශක්තිය කියන්නේ බුද්ධිමත් බවේ ලක්ෂණයක් කියල
සමාජයේ මතවාදයක් තිබුණත්, ඒක එහෙම නොවෙන බව ඉහත නිදසුන් මොනවට කියාපානවා.
Job well done... Go ahead
ReplyDelete